Najlepszy adwokat rozwód Rzeszów - skuteczna pomoc prawna w sprawach rozwodowych

Jak zaznacza adwokat rozwodowy, rozwód to rozwiązanie przez sąd, ważnego związku małżeńskiego, na żądanie jednego lub obojga małżonków. Z pominięciem uznania współmałżonka za zmarłego, jego śmierci lub unieważnienia małżeństwa jest jedną z sytuacji kończących małżeństwo. Aby uzyskać rozwód w Rzeszowie to należy sprawdzić czy zostały spełnione określone przesłanki.

W w art. 56 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zostały wyznaczone dwie konieczne przesłanki roziązania związku małżeńskiego. Są to trwałość oraz zupełność rozkładu pożycia. Należy podkreślić fakt, że muszą one wystąpić łącznie, co w praktyce oznacza, że nie tylko muszą całkowicie zaniknąć więzi między małżonkami w sferze duchowej, fizycznej i gospodarczej, ale także rozpoznanie konkretnego przypadku, musi utwierdzać w przekonaniu, że jakikolwiek powrót małżonków do wspólnego pożycia nie nastąpi, z pewnością. Jeśli zatem między małżonkami doszło do trwałego i zupełnego rozpadu pożycia, to wspólne uczestniczenie w istotnych dla byłego małżeństwa czynnościach takich jak na przykład wybory, wyjścia na imprezy czy spotkania u znajomych, czy nawet wspólne spożywanie posiłków lub doraźna pomoc w czasie choroby, nie będą świadczyć o odnowieniu małżeńskiego pożycia między skłóconymi osobami.[1]

Prawnik, adwokat rozwodowy z Rzeszowa pomoże w Twojej sprawie.

Prawnik, adwokat rozwodowy z Rzeszowa zbierze dokumenty, opracuje dowody i strategię działania, przygotuje pozew i poprowadzi sprawę.
Chcesz godnie i spokojnie przejść ten etap dbajac o swoje prawa, interesy, majątek?
Napisz do nas lub skorzystaj z czatu.

Kiedy zakończenie związku małżeńskiego nie będzie możliwe?

Prawnik specjalizujący się w sprawach rodzinnych w Rzeszowie zauważa, że choć prawo przewiduje warunki, które powinny prowadzić do orzeczenia rozwiązania małżeństwa, istnieją sytuacje, w których to nie wystąpi. Dotyczy to przypadków, gdy istnieje realne ryzyko negatywnego wpływu na dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków lub gdy decyzja ta koliduje z innymi normami społecznymi. Ponadto, unieważnienie małżeństwa może nie nastąpić, jeśli zażąda tego małżonek winny rozkładu pożycia, chyba że drugi małżonek wyrazi na to zgodę, lub okaże się, że brak takiej zgody jest sprzeczny z zasadami współżycia społecznego.

"Aby bardziej rzetelnie przedstawić negatywne strony rozstania, warto sięgnąć po przykłady z życia, których różnorodność odzwierciedla nam orzecznictwo" - wskazuje prawnik specjalizujący się w sprawach rodzinnych. W związku z tym orzeczenie rozwiązania małżeństwa osób starszych nie będzie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Jednakże jeśli jedno z małżonków cierpi na nieuleczalną chorobę, wymagającą stałej opieki i wsparcia to takie rozwiązanie będzie sprzeczne z zasadami życia społecznego.

Co do zaś założenia, że odmowa wyrażenia zgody na rozwiązanie małżeństwa przez małżonka niewinnego rozkładu pożycia, z zasady korzysta z domniemania zgodności z zasadami współżycia społecznego, to jednak ustawodawca przyjął, że przypuszczenie to może zostać w konkretnych okolicznościach obalone. Zdaniem sądu najwyższego taka sytuacja zachodzi, gdy mimo upływu czasu niewyrażenie zgody przez stronę niewinną rozkładu pożycia wciąż trwa. Istnieje bowiem pogląd, iż taka odmowa wywołuje w niektórych przypadkach powstanie szkody społecznej, poprzez zmuszanie do utrzymywania związków małżeńskich formalnych niemających szans na faktyczne funkcjonowanie, przy jednoczesnym istnieniu związków pozamałżeńskich, które w odczuciu społecznym mogą zasługiwać na ich zalegalizowanie.[3] Nie można natomiast uznać za sprzeczną z zasadami współżycia społecznego, odmowę wyrażenia zgody na rozstanie, podyktowaną względami religijnymi.[4]

Poblem alkoholowy

W Polsce tak zwany "problem alkoholowy" jest często podawaną we wnioskach przyczyną rozwodów. Aby mogło jednak dojść do rozwodu z tego powodu, sam fakt uzależnienia od alkoholu nie wystarczy. Art. 23 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego określa, że małżonkowie są obowiązani do wzajemnego wsparcia, które w rozpatrywanym przypadku sąd mógłby widzieć właśnie w pomocy w utrzywaniu trzeźwego życia. Nie dotyczy to sytuacji, gdy małżonek nie wykazywał odrobiny silnej woli, by poddać się leczeniu, a uzależnienie współmałżonka wynika całkowicie z jego winy. Nie można bowiem zmuszać drugiego małżonka do pożycia z osobą uzależnioną. Z uwagi na dobro rodziny, w tym dobro małoletnich dzieci stron - zwłaszcza jeśli zachowanie małżonka uzależnionego od alkoholu przejawia charakter drastyczny.[5]

W ciągu ostatnich dziesięcioleci liczba spraw rozwodowych w Polsce znacząco wzrosła. W 1950 roku było ich 11 tysięcy, natomiast w 1970 roku już blisko 35 tysięcy, a w 2017 roku ilość spraw przekroczyła 65 tysięcy.

Dobro dzieci a kwestie małżeńskie

Jak wskazuje adwokat rozwodowy z Rzeszowa, w kwestii ochrony interesów dziecka na gruncie rozwiązania małżeństwa, to jeśli dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków, rozpatrywane jest wyłącznie pod kątem ekonomicznego pogorszenia się sytuacji dzieci, to może to być niewystarczającym argumentem do odmowy rozwiązania małżeństwa.[6]

Czy zdrada małżeńska przesądza o rozwodzie?

Sam fakt zdrady małżeńskiej nie przesądza także o dopuszczalności rozwodu. Zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego, które sąd bierze pod uwagę przy orzekaniu, wskazują, że w trakcie małżeństwa nawet ciężkie przewinienia, takie jak niedochowanie przez jednego z małżonków obowiązku wierności małżeńskiej, mogą być wybaczone. Z kolei pojęcie "pożycia małżeńskiego" obejmuje swą definicja wiele wątków faktycznych i stanowi raczej proces a nie stan niezmienny.[7]

Sąd dokonując oceny czy w danej sprawie faktycznie małżeństwo przestało istnieć i nie ma żadnych szans na jego dalsze funkcjonowanie, powinien wziąć też pod uwagę upływ czasu od chwili gdy pożycie małżonków ustało. Jeśli więc okaże się, że rozkład pożycia, choć trwały i zupełny, to jednak trwa dopiero 2 tygodnie, to doświadczenie życiowe podpowiada, choć może to rysować się różnie na tle okoliczności konkretnej sprawy, że powrót małżonków do pożycia jest jeszcze możliwy.

Postępowania rozwodowe - jakie są rodzaje?

Wśród postępowań rozwodowych można wyróżnić dwa typy:

- z orzeczeniem o winie (kończące małżeństwo z winy jednego z małżonków lub obojga) – w takim przypadku sąd może zasądzić alimenty od osoby, przez którą ustaje związek małżeński na korzyść poszkodowanej osoby;
- bez orzekania o winie (za porozumieniem stron) – w tym przypadku małżonkowie zrzekają się praw roszczeniowych w stosunku do drugiej osoby.

Jak godnie przeprowadzić sprawę rozwodową w Rzeszowie?

Podsumowując, z pewnością przeprowadzenie postępowania rozwodowego nie należy do spraw łatwych dla obojga małżonków. W jego trakcie często pojawiają okoliczności niesprzyjające spokojnemu procedowaniu sprawy. Niejednokrotnie, dodatkowe emocje zaostrzają konflikt, powodując umacnianie stanowisk stron. W przypadku kiedy małżeństwo posiada nieletnie dzieci lub spory majątek, dochodzą kwestie rozstrzygnięcia podziału majątku wspólnego, ustalenia władzy rodzicielskiej oraz określenia wysokości należnych alimentów. Dlatego aby zapewnić właściwy przebieg i w miarę komfortowe rozwiązanie sporu, warto zawsze skorzystać z usług pełnomocnika - doświadczonego w tym temacie prawnika, adwokata rozwodowego z Rzeszowa.

Potrzebujesz pomocy prawnej przy rozwodzie i podziale majątku w Rzeszowie?

Chcesz godnie i spokojnie przejść przez ten proces, dbając o swoje prawa, interesy, majątek?
Napisz do nas lub skorzystaj z czatu! Prawnik, adwokat rozwodowy Rzeszów pomoże w Twojej sprawie.

Porady Prawne

Masz problem prawny? Potrzebujesz konsultacji lub rzetelnej pomocy prawnika? Napisz do nas.

[1] wyrok sądu najwyższego 13.12.1999 r., sygn. akt I CKN 294/98
[2] wyrok sądu apelacyjnego w poznaniu z 05.10.2004 r., sygn. akt I ACA 683/04
[3] wyrok sądu najwyższego z 28.02.2002 r., sygn. akt III CKN 545/00
[4] wyrok sądu apelacyjnego w gdańsku z 16.06.1999 r., sygn. akt I ACA 290/00
[5] wyrok sądu najwyższego z 09.11.2001 r., sygn. akt I ACA 438/00
[6] wyrok sądu najwyższego z 17.12.1999 r., sygn. akt III CKN 850/99
[7] wyrok sądu najwyższego z 15.09.1999 r., sygn. akt III CKN 344/98